|
Breve explicación das series máis importantes
e menos coñecidas dentro de cada sección deste arquivo
-
Expedientes de matrimonio (soltería):
esta serie comprende os documentos
tramitados na Vicaría do Obispado para pescudar ou declarar a soltería dos
contrayentes, cando viviron fose do lugar de orixe. Como é obvio, son
menos abundantes os expedientes dos primeiros anos, sendo numerosísimos os
dos séculos XIX e XX.
-
Expedientes de dispensa de
impedimentos matrimoniais: o contido desta serie, como se desprende o título,
ten unha relación moi directa cos matrimonios. Con todo, figura separada da
serie anterior, por ser estes expedientes moi numerosos e tramitarse con
independencia da soltería propiamente dita. Chama a atención o número
extraordinario de casos, particularmente a mediados do século XIX; o que,
por outra banda, é moi explicable, se se ten en conta que os impedimentos de
parentesco estendíanse, naquel entón, a varios grados e, sobre todo, se se
miran as condicións sociais e económicas de moitas parroquias galegas.
-
Expedientes de dispensa de
proclamas:
no Arquvo diocesano tamén figura unha serie coa documentación deste apartado
referente ao matrimonio. Nos primeiros anos é pouco abundante, e moito nos
dous últimos séculos.
-
Expedientes
de Sagradas Ordes:
segundo indica o seu nome, inclúese nesta serie os documentos relativos ás
diversas Ordes dos aspirantes ao sacerdocio. Están clasificados e ordeados
por orde alfabético, dentro de cada século.
- Documentación persoal de
sacerdotes: este apartado da sección de Secretaría de Cámara
contén os máis variados documentos que teñen unha relación directa con
cada un dos sacerdotes diocesanos ou dos extra diocesanos que, dunha ou
outra forma, tiveron algún contacto coa Diócesis: nomeamentos
sacerdotales, cartas, peticións e outros. Evidentemente esta serie non
abarca todo o que pode coñecerse de cada eclesiástico da Diócesis, senón
únicamente o que poderiamos chamar documentación solta ou independente.
Outras moitas series como a de Ordes, Preitos, Concursos, capellanías,
etc. , proporcionan un coñecemento moito máis completo dos sacerdotes.
-
Documentación relativa
ás
parroquias: se os documentos de sacerdotes aos que nos
referimos no apartado anterior son moitos e variados, a documentación das
parroquias é bastante máis ampla e abundante, como tamén o son os campos
que abarca: pastorales, xurídicos, administrativos e ata económicos.
Igualmente débese advertir que esta serie non encerra toda a documentación
parroquial, senón únicamente a que poderiamos chamar solta e sen máis
conexión entre se que a de referirse á parroquia concreta. Sen dúbida que
os documentos relativos ás parroquias son os máis abundantes do arquivo. E
por iso a parroquia hai que estudala históricamente en case todas as
series do arquivo.
- Libros de Secretaría:
figuran nesta serie uns 80 libros,
coñecidos como Libros de Secretaría, porque alí gardábanse e o seu contido
afecta en gran parte a esta sección. Aínda que algúns deles,
particularmente os dos últimos anos, non pasan de ser uns registros
normais dos asuntos ordinarios, con todo a maioría ten documentos,
decretos episcopales ou cartas reais moi interesantes.
-
Provisorato
(Órgano Xudicial da Diócese):
Causas: dentro de Causas están as Civís,
cando se discute un dereito; Criminais, cando se supón un delito; e Causas
Matrimoniales.
Xuíces de Residencia: nomeados polo Bispo, tiñan a misión de pescudar en
cada Jurisdicción as actuacións dos Xuíces temporais, Procuradores, etc.,
e formar os convenientes procesos sobre os achados culpables.
Expediente de patronato parroquial: son os dereitos que, durante
séculos, tiveron determinadas persoas ou entidades para presentar un
sacerdote como párroco. Recientemente extinguiuse tal dereito. Existen
moitos expedientes desta serie, porque, nada menos que en 284 parroquias da
Diócesis aplicábase este privilexio.
Expedientes de capellanías colectivas: unha das series máis ricas do
arquivo, tanto polo seu número como polos coñecementos que proporciona; é a
relativa á provisión de capellanías colativas, é dicir, das capellanías en
que rea necesario que o Bispo dese colación canónica (posesión) ao sacerdote
designado para a mesma entre aqueles que se consideraban con dereito a tela.
Expediente de froito sine cura: son aqueles expedientes que fan
referencia aos froitos que percibían determinados eclesiásticos, sen ter
cura de almas.
Expedientes de Patrimonio para Ordes: refírense a un gran número de
sacerdotes que recibiron a ordenación tendo un medio propio de sustento, ben
por patrimonio familiar ou dalgún beneficio eclesiástico.
|