|
Unha boa pregunta, saudable e clarificadora. Moi
actual. Tanto que se está a poñer en cuestión a súa existencia. Nestes
días a publicidade dalgúns “buses ateos” das cidades de Londres,
Barcelona e Madrid, di: “Probablemente Deus non existe. Deixa de
preocuparte e disfruta da vida”.
A negación de Deus non é de hoxe. Xa nos comezos da
modernidade se puxo en cuestión a súa existencia, ou ben afirmando as
leis da natureza e o universo, ou desde a defensa do mesmo home e a súa
autonomía: “o home é o ser supremo para o home” (Karl Marx).
Xa os cristiáns evanxélicos de Madrid saíron á defensa
de Deus, coa contra-publicidade “Deus, si existe. Disfruta da vida en
Cristo”. Con todo, o eslogan ateo non nos fai mal aos crentes. É unha
boa ocasión para que nos preguntemos si de verdade Deus existe para nós,
que representa, como inflúe nas nosas vidas, que imaxe estamos a dar
del, etc...
E aquelo do concilio Vaticano II cando afirma que “na
orixe do ateísmo poden ter parte non pequena os crentes (...) porque
velaron máis que revelaron o verdadeiro rostro de Deus” (Gaudium et spes,
19). Como tamén máis adiante di: “Todo home resulta para si mesmo un
problema non resolto, percibido con certa escuridade (...) A este
problema só Deus dá unha resposta plena e totalmente certa” (21).
Si, Deus existe. Non o podo demostrar, pero a certeza
da súa existencia é para min e para moitos unha experiencia “de sentido”
necesaria, gratificante e liberadora. |
