Na
Semana Santa o noso pensamento e o noso afecto diríxense aos
Santos Lugares
onde se desenvolveron os acontecementos centrais da fe cristiá. A xornada do
Venres Santo, celebración da morte do Señor, é un día en
cual
todos os católicos do mundo recordan de forma especial aos nosos irmáns
cristiáns que viven na Terra de
Xesús.
Son unha pequena minoría, soamente o 2% da poboación, fronte á grande
maioría feixón e musulmá. Eles son unha minoría esquecida que vive entre
musulmáns e xudeus nunha situación de inseguridade e marxinación. É unha
situación nova que supón para eles todo un desafío. Pero esta situación non
lles impide sentirse herdeiros da primeira comunidade cristiá. A pesar das
dificultades, a presenza cristiá, aínda sendo numericamente pequena, é
fundamental porque achega valores desinteresado como a xustiza, a paz, a
dignidade, os dereitos do home que probablemente ningún outro organismo
presente alí é capaz de ofrecer. A voz da Igrexa é unha voz profética.
Palestina continúa sendo o escenario dun conflito que se prolonga dende hai
décadas, e que priva ás comunidades e ás institucións católicas dos medios
axeitados para o mantemento e a promoción das actividades relixiosas,
sociais e culturais. Esa dolorosa situación provoca pobreza e paro, con
duras consecuencias para as familias e para o conxunto da poboación. E
alimenta o preocupante fenómeno do éxodo dos cristiáns, sobre todo dos
matrimonios novos, que non se atopan con perspectivas dun futuro seguro e
digno.
Estes cristiáns necesitan axuda dos irmáns na fe para que non vivan en
pobreza permanente nin se vexan condenados á emigración. É un deber para
todos os católicos do
orbe,
acompañar coa oración e o respaldo económico as comunidades cristiás daquela
Terra
Bendita.
A Santa Sé desexa que a colecta do Venres Santo teña por finalidade axudar
aos cristiáns dos
Santos Lugares.
Sexamos xenerosos cunhas comunidades vivas, fortemente probadas pola
historia dramática daquela rexión. E, sobre todo, intentemos coñecelas
mellor para poder amalas máis. Un bo camiño para lograr estes obxectivos é
promover peregrinacións a Terra Santa desafiando a inseguridade que á fin e
ó cabo non é de tanta importancia. O futuro destas pequenas comunidades
depende, en boa parte, de nós.
