| |
|
Compartir
(NOTA: a versión en galego é unha traducción automática. Se atopas algún erro comunícanolo en
mcs@mondonedoferrol.org)
Queridos irmáns e irmás:
Compartín cos mozos da nosa diocese as súas vivencias como voluntarios
na peregrinación a Santiago de
Compostela nos
primeiros días de agosto e na que se deron cita máis de 12.000 novos
españois. Todos manifestaban a súa alegría e o seu aproveitamento humano
e espiritual. Algúns falaban dun antes e un despois na súa vida tras a
devandita Peregrinación. Non seguían a ningún ídolo da canción moderna
nin a ningún dos famosos que hoxe se presentan aos mozos como modelos.
Alí non houbo o reclamo do alcohol, as drogas ou a liberdade sen
barreiras. Alí reuníronse miles de mozos alegres, pacíficos e
respectuosos, como recoñeceu con admiración a Policía compostelana.
Novos de mirada limpa, unidos pola
fraternidade que nace da fe, aínda que as súas procedencias fosen
diversas. Con ganas de descubrir a Jesucristo,
camiño, verdade e vida dos homes. Con vivos desexos de afondar na
amizade con El
a través dos sacramentos da Penitencia e da Eucaristía, xunto cos seus
sacerdotes e algúns seminaristas e consagrados. E para robustecer a súa
adhesión ao Señor e dar testemuño de El
no mundo. Para min, como pastor da Igrexa
mindoniense, estes
rapaces e rapazas, xunto con outros que viven a súa fe con coraxe e
alegría, son un xerme de esperanza para unha pastoral xuvenil fonda,
enraizada no Evanxeo e no amor á Igrexa, que ten a Jesucristo
como centro.
Pero non nos podemos enganar. Hai
outra xuventude desencantada, desesperanzada, cun grande baleiro
interior, cunha visión do home exclusivamente materialista, vítima da
falta de traballo, do desamor, da desestruturación familiar, sen a calor
dun fogar e, en ocasións, atrapada nas redes da droga e do nihilismo
existencial. Habemos de saír ao encontro destes mozos para descubrirlles
que Jesucristo é o camiño que
verdadeiramente libera. Este sector da xuventude interpela tamén aos
adultos. ¿Por que nos preocupa hoxe a
contaminación ambiental e en cambio non reparamos na contaminación moral
da que os mozos non son responsables e si as primeiras vítimas? Os
medios de comunicación que moitas veces difunden modelos de
comportamento moi afastados dos auténticos valores e os grandes negocios
das drogas e os lugares de diversión nas longas noites das fins de
semana, ¿en mans de quen están? Non é só responsabilidade dos mozos o
paro que tan grandemente aféctalles.
E é responsabilidade dos adultos a falta de
formación cristiá, pois moitos pais dimitiron do irrenunciable deber de
ser os primeiros comunicadores da fe aos seus fillos.
Diríxome agora dun modo especial aos sacerdotes e aos que traballan na
Delegación de Infancia e Xuventude da nosa diocese. Se moi ben que o
traballo cos mozos é duro e difícil, pero nunca é unha sementeira
estéril, pois antes ou despois remata dando froito. Unha parroquia sen
mozos é unha parroquia triste e sen esperanza. Por iso, intentemos
crear, coa axuda de laicos verdadeiramente comprometidos, en todos os
arciprestados -e nas parroquias onde sexa posible-, grupos xuvenís
parroquiais, que propicien a formación dos mozos, o seu encontro persoal
con Jesucristo e a súa inserción na
Igrexa como militantes cristiáns e apóstolos.
A este obxectivo apuntan as indicacións da
Programación Pastoral deste curso 2010-2011 na nosa diocese.
A preparación e a participación na
Xornada Mundial da Xuventude de Madrid, na que tantas esperanzas temos
depositadas, pode ser unha ocasión preciosa, nada desdeñable.
Non pretenden estas citas eclesiales
suplir o que con creatividade, método e constancia, debemos ir
traballando na nosa pastoral ordinaria cos
mozos. Máis ben todo o contrario: poden ser punto de partida, un
aldabonazo para espertar a moitos mozos
e unha ocasión providencial para que Deus nos
da graza que sempre acompaña estes
encontros. Son moitas as vocación ao sacerdocio, á vida consagrada e ao
matrimonio cristián que saíron destes encontros co Papa. E surtirá uns
efectos moi positivos en nosos novos verse formando parte dunha
xuventude católica, sa, alegre, responsable, eclesial
e comprometida coa súa época.
As Xornadas Mundiais da Xuventude, como
xa está demostrado, ofrecen bos froitos espirituais e pastorais se hai
unha boa preparación anterior e un bo acompañamento posterior. Poñamos
mans á obra na preparación dende agora mesmo. Un grupo de novos e
adultos, cun percorrido cristián importante, intensivamente preparados
poden ser monitores doutros mozos dispostos a ir a Madrid coa
preparación oportuna.
Co meu afecto e a miña bendición,
|
