| |
|
(NOTA: a versión en galego é unha traducción automática. Se atopas algún erro comunícanolo en
mcs@mondonedoferrol.org)
O domingo 18
de novembro celebramos o
Día da Igrexa diocesana.
E facémolo xustamente ao concluír o Ano Xubilar do patrón da nosa diocese
S. Rosendo que nos permitiu tomar conciencia máis viva do que somos. En
primeiro lugar, aquí e agora somos a concreción da Igrexa católica que
preside na caridade o sucesor de Pedro, o Papa Benedito XVI. E cando
recitamos o Credo na misa de cada domingo confesamos a fe que nos une ás
demáis dioceses esparexidas polo mundo e que relata os grandes momentos
dunha historia de salvación á que todos pertencemos.
A nosa Igrexa, que é a Igrexa do Señor que peregrina en Mondoñedo-Ferrol
ten, por dicilo así, un corpo e un alma. O corpo fórmano as parroquias, os
arciprestados, as diversas institucións (Seminario, Cáritas, etc.) A alma
somos as persoas, os fillos de Deus, agraciados con diversas vocacións:
sacerdotes, consagrados e laicos. Vivindo en comuñón e fieis ás mocións do
Espírito, temos que edificar a Igrexa e camiñar cara á santidade. Non
podemos ser indiferentes os uns para cos outros, nin transvasarnos
cometidos sen máis, todos somos responsables na comunidade eclesial, pero
non todos da mesma xeito.
Tres son os grandes aspectos a habémolos de estar atentos tratando de
vivir a nosa vocación no seo da Igrexa diocesana: 1) Vivir a unión con
Deus mediante a oración (tanto a comunitaria como a individual), dar
grazas ao Señor, ofrecerlle as nosas penas e alegrías, celebrar os
sacramentos, especialmente a Eucaristía. 2) Cultivar a formación cristiá.
Aí entra a catequese, que non é cousa soamente dos nenos e dos mozos,
senón tamén a dos adultos. Se a nosa formación cristiá é feble, non
podemos vivir a fe nun mundo que ás veces nos é hostil e tan facilmente
pode confundirnos e manipularnos. E, por fin, 3) habemos de dar testemuño
da caridade e a xustiza, que proveñen da Boa Noticia de Xesucristo. Se a
nosa profesión de fe non vén corroborada por unha vida en xustiza e
caridade, non será crible.
Para anunciar o Evanxeo e practicar a caridade, a Diocese necesita uns
recursos económicos que deben ser atendidas polos que a formamos. Co
recente acordo alcanzado entre o Goberno e a Santa Sé, produciuse un
cambio substancial no modelo de financiamento da Igrexa católica en
España. A partir de agora temos que aprender a vivir por nós mesmos. O
sostemento económico da Igrexa depende exclusivamente dos católicos e de
cantos valoran o seu labor. Contamos coa xenerosidade de todos e cada un.
A achega persoal na colecta do Día da Igrexa diocesana e a achega á túa
parroquia, juntamente co 0,7 % da túa Declaración da Renda, se marcas a
casa a favor da Igrexa, serán os nosos ingresos.
A colecta a favor da Diocese supuxo un notable incremento respecto ao ano
anterior. 17.021, 49 euros en 2005 fronte a 29.133,59 euros no 2006. E
achegaron xa 269 parroquias e Unidades Pastorais. Espero que este ano, coa
axuda do Señor, demos outro paso adiante significativo. Como todos
necesitamos uns doutros, ninguén se pode escusar de achegar o seu gran de
area.
Agradézovos sinceramente a vosa colaboración. Recibide o meu afecto e a
miña bendición, |
