| |
|
(NOTA: a versión en galego é unha traducción automática. Se atopas algún erro comunícanolo en
mcs@mondonedoferrol.org)
Queridos diocesanos:
"Mans Unidas" é unha Organización católica que traballa todo o ano a favor do desenvolvemento dos países do Sur. Pero o 8 de febreiro Día do Xaxún voluntario e o domingo día 10 Xornada Nacional coa Colecta contra o fame, Mans Unidas chama ás nosas portas e tráenos unha mensaxe solidaria. Este ano a campaña de Mans Unidas fálanos das nais do Terceiro Mundo. O lema "Nais sas, dereito e esperanza" é un toque de atención para que pensemos nos perigos de tantas mulleres que van ser nais nos países subdesarrollados. Moitas delas son aínda nenas. Toda muller debese contar con condicións dignas en materia de saúde e benestar á hora de afrontar a súa maternidade. Pero nos países pobres millóns de nais teñen moitos obstáculos para acceder a ese dereito. Mans Unidas traballa a favor dunha maternidade elixida, aceptada e vivida, sa e sen riscos. Todo iso empregando métodos que permitan ás nais vivir a maternidade como fonte de vida, doada gratuitamente, en boas condicións de saúde física, psíquica e espiritual. A maternidade saudable é incompatible con medios encamiñados a eliminar a vida humana no seo materno. Mans Unidas profesa que a vida, tanto da nai como do fillo, ha de ser sempre salvagardada co máximo coidado e amor.
Mans Unidas bríndanos este ano a oportunidade de valorar a importancia da nai nas nosas familias e na sociedade. Unha nai é un referente de seguridade e benestar para os seus fillos. As nais son o sustento emocional dos nosos fogares. Grazas a elas, ao seu agarimo e ao seu traballo, as nosas casas convértense en fogares. Pidamos a María, esposa e nai, por todas as nais do mundo, especialmente por aquelas que atravesan circunstancias difíciles.
Este ano a colecta contra o fame pode ser unha ocasión preciosa para pór en práctica o que o Papa Benedito XVI recomendounos na súa Mensaxe de Coresma 2008 sobre a práctica cristiá da esmola. A esmola é un deber de xustiza aínda antes que un acto de caridade. Líbranos de caer na tentación de idolatrar as riquezas deste mundo; ha de facerse en segredo. A esmola evangélica non é filantropía, senón máis ben unha expresión concreta da caridade, a virtude teologal que esixe a conversión interior ao amor de Deus e dos irmáns. A práctica da esmola permítenos experimentar que -como di a Escritura- hai maior felicidade en dar que en recibir (Hch 20,35). E finalmente, educa á xenerosidade do amor.
Con agarimo bendígovos
|
