| |
|
(NOTA: a versión en galego é unha traducción automática. Se atopas algún erro comunícanolo en
mcs@mondonedoferrol.org)
"Chega a hora, chegou a hora -dicía o Concilio Vaticano II na súa Mensaxe ás mulleres- en que a vocación da muller cúmprese en plenitude, a hora en que a muller adquire no mundo unha influencia, un peso, un poder xamais alcanzados ata agora. Por iso, neste momento en que a humanidade coñece unha mutación tan profunda, as mulleres cheas do espírito do Evanxeo poden axudar tanto a que a humanidade non decaiga".
A muller non foi creada por Deus simplemente en referencia ao home, senón en referencia a Deus mesmo. A muller non debe a súa dignidade ao home, senón a Deus. A súa condición de persoa humana transcende todos os roles, tamén o de filla, esposa e nai. Por iso non pode converterse nunca no medio para un fin. A dignidade da persoa funda o acceso inmediato a Deus e unha intocable liberdade. Só Deus garante esa dignidade que en calquera caso debe ser incondicionalmente respectada. Tal igualdade de rango debe ser hoxe posibilitada económica, social e xuridicamente.
Como todos os laicos, a muller foi tomando conciencia da súa dignidade como bautizada. Ademais de participar moi activamente na vida eclesial aos poucos vai chegando a tomar parte nos órganos de comuñón, participación e decisión: consellos diocesanos, arciprestales e parroquiais, Mans Unidas e Cáritas, catequeses, pastoral da saúde, clases de relixión, etc? E isto sucedeu nuns anos nos que tomou conciencia do seu papel social: o acceso masivo ao traballo fose do fogar e aos estudos, ata universitarios, prodúcese en todos os países occidentais e con ritmo acelerado.
Recollo aquí algunhas afirmacións da Mulieris dignitatem que escribiu XOAN PAULO II en 1988. Merecen unha profunda reflexión e asimilación:
"A muller está chamada a formar parte da estrutura viva e operante do cristianismo dun modo preeminente". "A muller é creada por Deus "da costela do home" e é posta como outro eu, é dicir, como un interlocutor xunto ao home. A muller é o outro eu na humanidade común".
"O home está chamado a existir para os demais, a converterse nun don. Isto concierne a todo ser humano, tanto muller como home". "A muller non pode converterse en obxecto de dominación e posesión masculina, e isto concierne tamén aos diversos campos da convivencia social, a aquelas situacións en que a muller atópase en desvantaxe ou en discriminación polo feito de ser muller". "O dominio do home sobre a muller indica a alteración e a perda daquela igualdade fundamental que na "unidade de dúas", posúen o home e a muller. E isto sobre todo con desvantaxe para a muller, mentres que só a igualdade resultante da dignidade de ambos como persoas, pode dar á relación recíproca o carácter dunha auténtica comuñón persoal".
"Estamos ante un acontecemento sen precedentes: aquela muller, que ademais é muller pecadora, convértese en discípula de Cristo. É este un acontecemento insólito se se ten en conta o modo usual con que trataban ás mulleres os que ensinaban en Israel". "O home, en calquera situación, debería facer seus os elementos do estilo de Cristo ao tratar á muller. (...). Na relación matrimonial a submisión non é unilateral, senón recíproca. Esta convicción ha de abrirse camiño gradualmente nos corazóns, nas conciencias, nos comportamentos, nos costumes... Trátase dun chamamento que non cesa de apremar ás xeracións que se foron sucedendo, unha chamada que os homes deben acoller sempre de novo".
"Un progreso unilateral pode levar a unha gradual perda de sensibilidade polo home e por todo o que é esencialmente humano. Neste sentido, sobre todo, o momento presente espera a manifestación daquel "xenio" da muller que asegure en toda circunstancia a sensibilidade polo home polo feito de que é un ser humano".
"A Igrexa dá grazas por todas as mulleres e por cada unha delas. Por todas elas, tal como saíron do corazón de Deus... tal como asumen, juntamente co home, a responsabilidade común polo destino da humanidade". Ata aquí a palabra do Papa.
Nesta liña da gratitude, aproveito esta ocasión para agradecer ás mulleres cristiás da nosa diocese a súa participación nas celebracións da Igrexa, o seu traballo impagable na transmisión da fe tanto nas familias como nas catequeses parroquiais, a súa presenza á beira dos máis pobres. Son múltiples e moi variados os servizos que a muller desempeña na Igrexa e non sempre suficientemente agradecidos.
"A evangelización renovada "escribiu Mons. Ricardo Blázquez- debe asumir a nova conciencia sobre a muller, se non quere pasar á marxe dunha cuestión cravada no corazón da cultura contemporánea. O Evanxeo, que é ao mesmo tempo palabra de verdade e mensaxe de salvación, ao afrontar este reto conduciranos baixo a luz do Espírito Santo á verdade máis plena e á liberdade máis fonda. Só nesta apertura ao dinamismo evangélico e ás preguntas históricas acharemos a resposta fiel a Xesucristo, neste problema, e fiel tamén á creación do home e da muller como "unidade de dúas", copartícipes da mesma dignidade"
 |
