| |
|
(NOTA: a versión en galego é unha traducción automática. Se atopas algún erro comunícanolo en
mcs@mondonedoferrol.org)
Cando o centro da nosa vida é Cristo resucitado desaparecen a escuridade,
o medo, as dúbidas, as desconfianzas e o desencanto. Xa non é necesario
pechar portas para protexerse. E pódese abrir o corazón para a entrega.
O Resucitado descóbrenos onde está a sabedoría e a vida verdadeiras.
Gocemos a presenza viva do Resucitado que, como un día aos discípulos de
Emaús,
nos sae ao paso e se nos fai compañeiro de camiño. Interpélanos,
corríxenos, anímanos, comunícanos paz e fai renacer en nós o gozo e a
alegría.
O Resucitado constrúe comunidade de salvación: os seus discípulos de
hoxe -como os de entón- oramos e comemos xuntos, xuntos traballamos,
alegrámonos e descansamos unidos. O mal é vencido, xermola unha
existencia chea de sentido, somos nova creación. A partir da
resurrección de Cristo, a reconciliación e o gozo son definitivamente
posibles.
O Resucitado envíanos en misión: quere que sexamos as súas testemuñas,
que demostremos ante o mundo que o
Crucificado
vive e que foi constituído Señor do universo. Como a Madalena somos
enviados para transmitir a noticia de que Cristo vive. Tocando as chagas
gloriosas do Resucitado, como
Tomás,
somos enviados a sandar as feridas dos nosos irmáns. Co corazón ardente
e a esperanza recuperada, como os de
Emaús,
podemos volver á comunidade seguros de que nela seguiremos recoñecendo a
Jesús
ao partir o pan.
O Resucitado reclama de nós a confesión do noso amor e envíanos despois,
como a
Pedro,
a soster, apoiar, a defender a fe e a vida dos nosos irmáns. Con todos
os que sen ver creron, cantos buscan sen desfalecer, cos pequenos e os
humildes de corazón, cremos e proclamamos que
Tú,
oh
Cristo, abríchesnos as fontes da viva e a esperanza. Ti precédesnos no
camiño conducíndonos aínda no medio da escuridade.
Aleluia. Cristo resucitou. ¡ El é a nosa vida e o noso gozo!
¡ Feliz Pascua para todos!
|
