| |
|
(NOTA: a versión en galego é unha traducción automática. Se atopas algún erro comunícanolo en
mcs@mondonedoferrol.org)

Peregrinar é moito
máis que unha aventura ou unha viaxe turística. Se só camiñamos para
pescudar, para atoparnos con amigos, para ver cousas e vivir experiencias
illadas, viaxamos pero non peregrinamos. Peregrinar non é facer unha ruta
cultural a través de monumentos admirables, testemuñas silenciosas de
séculos de historia. A peregrinación posúe unha alma humana e cristiá. É
unha chamada a
desperezar
o espírito, e a vivir a realidade de sentirnos irmáns. Cando peregrinamos a
un Santuario, ao sepulcro dun santo como
San
Rosendo,
o noso Patrón, queremos deixarnos tocar pola santidade de Deus reflectida
nos seus santos. É unha experiencia que cambia a vida de verdade, que non é
maquillaxe, que non é moda... que é VIDA.
O
día 14 de xullo peregrinamos como diocese a
Celanova.
É o mosteiro que fundou
San
Rosendo
coa axuda da súa familia e dalgúns amigos para vivir o seu ideal monástico.
El pretendía dar altura á vida dos monxes e monxas cunha liturxia
solemnemente celebrada, con boa formación intelectual e relixiosa. Dalgún
modo, foi o que preparou o camiño para que a reforma de
San
Benito
fose aceptada entre nós. De feito, moitas comunidades
benedictinas
teñen a
San
Rosendo
como pai. Alí retirouse ao final da súa vida o noso santo e alí morreu
rodeado dos monxes, os seus irmáns, que xa o tiñan por santo.
O
templo da actual parroquia de
Celanova
é de proporcións colosais. O seu retablo maior e os seus coros, recentemente
restaurados, merecerían por si sós unha visita.
Interésanos a peregrinación como camiño para sentirnos diocese e crecer no
coñecemento mutuo e na mutua estima. Cristiáns dos diversos arciprestados e
das diversas parroquias, xunto ao seu Bispo, poden rezar, conversar, cantar,
comer e gozar xuntos. Todo iso pode colaborar a que se creen lazos que
perdurarán co tempo. Invítovos a que deades moita importancia a estes
aspectos que nos poden facer moito ben. A min, como Pastor da diocese,
interésame achegarme a todos e cada un na medida dos posible. Para
coñecervos, para animarvos no voso camiño de fe, para celebrar xuntos a
Eucaristía.
Para os detalles que necesitedes saber, acudide ao Delegado diocesano de
Peregrinacións, D.
Xosé Román Escourido.
Atenderavos moi
gustoso.
Espérovos. Co meu afecto e bendición.

|