É posible un traballo digno?

      15.05.2007

(NOTA: a versión en galego é unha traducción automática. Se atopas algún erro comunícanolo en mcs@mondonedoferrol.org)

A prensa diaria proporciónanos datos como estes: en Galicia trabállase máis, pero cóbrase menos. Hai 1.269.300 galegos en idade de traballar, pero o 11% están en paro e o 80% dos 5.100 novos ocupados no primeiro trimestre estano a tempo parcial. A precariedade do traballo afecta principalmente os mozos e as mulleres. Nos últimos 5 anos por cada indefinido asináronse 12 temporais. E máis da metade dos parados teñen menos de 34 anos. Hai algún traballador que acumula un tras outro ata 14 contratos nun mesmo ano.

Máis en concreto, Lugo foi a provincia que menos emprego xerou no último ano. O 49,93% da contratación foi indefinida, moi superior á media galega que se cifra no 25,92%. Os lucenses con contrato fixo traballan unha media de 170 horas por mes, o que supón 96 máis que os eventuais. Os menores de 30 asinan unha media de 2,6 contratos por ano. A temporalidade segue sendo a tónica anual xa que supuxo un 84, 51% dos contratos. O sector servizos é o que xerou maior cantidade de emprego (447 indefinidos e 5.059 temporais).

Vivimos nun contexto de liberalismo económico condicionado polas presións do mercado, pola competencia e a competitividade. Hai traballadores que, aínda tendo emprego, é tan precario que lles impide formularse un futuro ou mesmo os leva á marxinación e á pobreza. Non pode permitirse o 'luxo' de ter unha vivenda digna, un traballo estable, formar unha familia onde se poida educar os fillos. Hai os que se ven forzados a traballar máis horas ou teñen que cambiar correspondente dun día para outro, ou cambiar de lugar de traballar 'por esixencias da produción'. Precisamente por todo isto é máis necesario que nunca valorar a dimensión humana do traballo. Na vida laboral ha de quedar sempre garantida a dignidade da persoa. A referencia última de toda actividade humana non poden ser os intereses empresariais, senón a dignidade da persoa humana, creada a imaxe e semellanza de Deus. Mediante o traballo, o home debería facerse cada vez máis home, recordaba o noso querido Juan Pablo II no ano 2002. Por iso a laboriosidade é unha virtude. Pero para que a laboriosidade permita ao home facerse cada vez máis home, é mester que vaia sempre unida á orde social do traballo. Só con esta condición se salvagardan a dignidade inalienable da persoa e o valor humano e social da actividade laboral.

Hoxe máis que nunca é necesario e urxente proclamar "o Evanxeo do traballo". Vivir como cristiáns no mundo do traballo e converterse en apóstolos entre os traballadores. O traballo forma parte do proxecto de Deus para o home e implica participar na súa obra creadora e redentora. Polo tanto, toda actividade humana debería ser motivo e lugar de crecemento dos individuos e da sociedade, desenvolvemento dos 'talentos' persoais que hai que valorar, e servizo ordenado ao ben común, con espírito de xustiza e solidariedade. Ademáis, para os crentes, a finalidade última do traballo é a edificación do Reino de Deus.  Pero para cumprir con esta misión é necesario permanecer unido a Cristo coa oración e cunha intensa vida sacramental.

                       (c) Diocese de Mondoñedo-Ferrol                             www.mondonedoferrol.org                                      2007                                   mcs@mondonedoferrol.org