| |
|
(NOTA: a versión en galego é unha traducción automática. Se atopas algún erro comunícanolo en
mcs@mondonedoferrol.org)
Temos aínda fresco na nosa retina e no noso
corazón o encontro co Papa Benedicto XVI en Valencia deste verán. Alí
recordounos que a familia, fundada no matrimonio, é un ben necesario para as
persoas e para os pobos. E unha institución insubstituíble segundo o
designio de Deus. Por iso a Igrexa non pode deixar de anunciar e promover o
evangelio da familia, para que sexa vivido sempre con responsabilidade e
alegría. A familia é, sen dúbida, o ámbito privilexiado onde cada persoa
aprende a dar e recibir amor e onde é educada na fe. A linguaxe da fe
apréndese nos fogares onde esta fe crece e se fortalece a través da oración
e da práctica cristiá. Os avós son, en moitas ocasións, os garantes do
afecto e a tenrura que todo ser humano necesita dar e recibir. Eles dan aos
pequenos a perspectiva do tempo, son memoria e riqueza das familias, e xogan
un papel absolutamente imprescindible na transmisión da fe. Por iso non
deben ser excluídos do ámbito familiar. Son, en verdade, un tesouro que non
podemos arrebatar ás novas xeracións.
A familia cristiá participa tamén na misión da Igrexa. E, sostida pola graza
do sacramento do matrimonio, non é só destinataria da súa acción pastoral,
senón tamén protagonista da pastoral da Igrexa. A familia cristiá está
chamada a vivir a súa vocación, non como unha pesada carga imposta desde
fóra, senón como un don da graza do sacramento do matrimonio. Se os esposos
permanecen abertos ao Espírito e piden a súa axuda, el non deixará de
comunicarlles o amor de Divos Pai manifestado e encarnado en Cristo.
A familia cristiá nace da Igrexa; no seo materno da Igrexa, esposa de
Cristo, xorde o vínculo sacramental dos esposos e o amor conyugal aliméntase
do amor eucarístico de Xesucristo. Por iso, a familia cristiá, para poder
vivir, necesita á Igrexa e a comunidade eclesial ten a responsabilidade de
ofrecer acompañamiento, estímulo e alimento espiritual que fortalezca a
cohesión familiar, sobre todo nas probas ou momentos críticos.
Na tarefa de ?acompañar a vida da familia?, a parroquia, pola súa
proximidade ás familias, ten un protagonismo singular. É o lugar propio da
celebración dos sacramentos e dos acontecementos familiares nos que se fai
presente de modo peculiar a Igrexa na familia. Para o desenvolvemento da súa
vida cristiá a familia necesita abrirse á comuñón da Igrexa na parroquia,
onde vive e comparte a fe con outras familias. A parroquia debe converterse
nun verdadeiro fogar para todos onde as familias séntanse acollidas,
axudadas e acompañadas. Vivir en parroquia debe ser sempre vivir en familia.
Aínda é unha tarefa en gran medida por facer que as nosas comunidades sexan
máis familiares.
Un ámbito da colaboración entre a parroquia e a familia é a preparación aos
sacramentos da iniciación cristiá que, na nosa sociedade descristianizada, é
cada vez máis urxente. Por iso a renovación da pastoral familiar esixe a
recuperación da iniciación cristiá dos nenos, os mozos e ata os adultos,
cuxo lugar propio é a parroquia. Deste xeito, a través das parroquias, a
Igrexa será ?fonte de vida? para as familias. Cando se achegue o momento do
discernimiento da
vocación a comunidade parroquial ofrecerá aos mozos os medios para unha
adecuada preparación ao matrimonio ou á vida consagrada. O sacramento do
matrimonio celébrase tamén na parroquia, e desde ese momento a comunidade
parroquial debe comprometerse no acompañamiento aos esposos.
Ademais da palabra da Igrexa, é moi importante o testemuño e o compromiso
público das familias cristiás. "A unidade e a firmeza das familias, recordou
Benedicto XVI, axudan á sociedade a respirar os auténticos valores humanos e
abrirse ao Evangelio". Isto pido para as familias cristiás da diócesis e iso
espero delas.
Que estes días navideños sírvannos para estreitar os lazos familiares e a
comuñón eclesial das familias que se reúnen nas parroquias para a
celebración dos misterios do Nadal. E que Divos bendíganos por intercesión
da Sagrada Familia de Nazaret e axúdenos a estar preto sempre das familias
máis necesitadas.
Co meu afecto e bendición
|
